Tumblelog by Soup.io
Newer posts are loading.
You are at the newest post.
Click here to check if anything new just came in.

Nie było sposobu wytłumaczyć ci, że w ten sposób nigdy do niczego nie dojdziesz, że na pewne rzeczy jest za późno, na inne za wcześnie; będąc w samym środku radości i odprężenia, byłaś równocześnie o włos od rozpaczy, twoje zawiedzione serce tonęło we mgle (…). Ale jak ślicznie wyglądałaś w oknie, z szarością nieba odbijającą się na policzkach, z książką w ręku, z ustami zawsze nieco łapczywie uchylonymi i wzrokiem pełnym wątpliwości. Było w tobie tyle straconego czasu, byłaś tak bardzo kształtem czegoś, czym byłabyś mogła być w innym układzie, że obejmowanie cię i posiadanie stawało się czymś zbyt tkliwym, zbyt graniczącym z dobroczynnością.

— Julio Cortázar "Gra w klasy"
Reposted frommhsa mhsa

Don't be the product, buy the product!

Schweinderl